ESTUDO DA LINGUA. PÁX42
1. A resposta é: O cume, a orixe, a peaxe, a ponte, a dor, o legume, a parálise, a calor, o dote, o cárcere, o traxe, o costume, o nariz, a énfase, a marxe, o labor, a arte, a meninxite.
2. Os femininos correspondentes ás palabras propostas son os seguintes:
presidenta, curmá, xuíza, espadachina, doutora, sogra, alcaldesa, gata, elefanta, nora e emperatriz.
3. As formas correctas son:
leis (o singular remata en ditongo e engade –s), cafés (palabra aguda rematada en vogal, engade –s), veráns (remata en -n e engade –s), proxectís (palabra polisílaba e aguda rematada en –l, engade –is), túneles (palabra grave rematadaen –l e engade –es), álbums (remata en consoante distinta de -r, -z ou -s, engade –s),clubs (palabra rematada en consoante distinta de –r, -z ou –s, engade –s), papeis (palabra polisílaba aguda rematada en -el e muda o -l por –is).
4. Os plurais destes compostos son: gardas civís, camións cisterna, chuchameles, sofás, cama, chaves inglesas, xirasoles, mediodías, galegofalantes.
5. Os substantivos derivados dos verbos propostos son os seguintes: crenza, lealdade, estrañeza, tenrura, validez, miudeza, solidariedade, perseveranza, dozura, mocidade,doenza, militancia.
6. As parellas de substantivos son as que se indican de seguido: illa – arquipélago, abella, enxame, carballo – carballeira, soldado – exército, castiñeiro - castiñeira (ou souto) e vela - velame.
7. Os xéneros opostos aos dos adxectivos ofrecidos son: núa, urbano, afgá, temperá, forte, cru e fisterrán.
8. Os adxectivos no número oposto son: útiles, infantil, viles, vilalbeses, xerais, marroquís e cotián.
10. No texto temos cinco adxectivos: antiga (explicativo: indica unha calidade inherente ao substantivo e vai anteposto a el), lugués ( especificativo: restrinxe a extensión do substantivo e vai posposto a el), valioso (explicativo: indica unha calidade inherente ao substantivo e vai anteposto a el), loura (especificativo: restrinxe a extensión do substantivo e vai posposto a el) e negros (explicativo: aínda que a súa posición é típica dun especificativo, indica unha calidade inherente ao substantivo).
COMPETENCIA LINGÜÍSTICA. PÁX 44-45
5. Os diferentes significados do xénero nestas parellas de substantivos son os seguintes:
Diferenza de tamaño (menor / maior): río - ría; pote- pota, manto- manta, agro- agra.
Diferenza individual / colectivo: froito- froita, corno- corna.
Diferente localización: dedos (mans)- dedas (pés).
Diferente concepto: soldado- soldada; tello- tella; coitelo- coitela.
6. A diferenza de significado que produce nas catro parellas de substantivos propostos a presenza ou ausencia do morfema de plural é a que se indica de seguido:
Auga - augas: auga é un líquido incoloro e inodoro en estado puro; utilízase a palabra en plural cando este líquido, debido aos seus constituíntes, posúe propiedades curativas e, por extensión, lugar ou establecemento onde se poden beber estas augas ou bañarse un nelas.
Baño - baños: baño fai referencia á acción e efecto de bañar ou bañarse ou ao cuarto de aseo; a forma de plural alude ao lugar onde se poden tomar baños de carácter medicinal, isto é, a un balneario.
Miolo - miolos: o miolo é a parte interior dunha cousa; os miolos aluden á masa encefálica.
Tempo - tempo: tempo é un continuo uniforme, que se divide para medilo en intervalos regulares naturais ou convencionais; tempos é unha referencia xenérica ao tempo que xa pasou.
7. De seguido ten os enunciados comparativos coa partícula ou partículas axeitadas a cada un:
A película foi menos divertida do que eu esperaba.
Eu son máis novo ca ti.
Hoxe quenta o sol máis ca/ que onte.
Aquel restaurante era tan caro como me dixeron.
Eu gaño menos soldo do que ti imaxinas.
Ninguén é tan simpática coma/ como Neves.
Xurxo é menos serio do que vós pensades.
10. A relación de adxectivos sinónimos é a que segue: lacónico– conciso; prolixo– extenso; mordaz– cáustico; elocuente– convincente; incomprensible– inintelixible; vulgar–prosaico e pomposo- ampuloso.
11. De seguido aparece a letra que identifica cada frase feita co seu significado:
E: dicir cousas inapropiadas sen vir a conto.
C: Non ser de todo sincero.
A: Falar con claridade.
D: Criticar duramente.
B: Non dicir nada.
F: Falar sen fundamento, só por dicir algo.
4. Os plurais destes compostos son: gardas civís, camións cisterna, chuchameles, sofás, cama, chaves inglesas, xirasoles, mediodías, galegofalantes.
5. Os substantivos derivados dos verbos propostos son os seguintes: crenza, lealdade, estrañeza, tenrura, validez, miudeza, solidariedade, perseveranza, dozura, mocidade,doenza, militancia.
6. As parellas de substantivos son as que se indican de seguido: illa – arquipélago, abella, enxame, carballo – carballeira, soldado – exército, castiñeiro - castiñeira (ou souto) e vela - velame.
7. Os xéneros opostos aos dos adxectivos ofrecidos son: núa, urbano, afgá, temperá, forte, cru e fisterrán.
8. Os adxectivos no número oposto son: útiles, infantil, viles, vilalbeses, xerais, marroquís e cotián.
10. No texto temos cinco adxectivos: antiga (explicativo: indica unha calidade inherente ao substantivo e vai anteposto a el), lugués ( especificativo: restrinxe a extensión do substantivo e vai posposto a el), valioso (explicativo: indica unha calidade inherente ao substantivo e vai anteposto a el), loura (especificativo: restrinxe a extensión do substantivo e vai posposto a el) e negros (explicativo: aínda que a súa posición é típica dun especificativo, indica unha calidade inherente ao substantivo).
COMPETENCIA LINGÜÍSTICA. PÁX 44-45
5. Os diferentes significados do xénero nestas parellas de substantivos son os seguintes:
Diferenza de tamaño (menor / maior): río - ría; pote- pota, manto- manta, agro- agra.
Diferenza individual / colectivo: froito- froita, corno- corna.
Diferente localización: dedos (mans)- dedas (pés).
Diferente concepto: soldado- soldada; tello- tella; coitelo- coitela.
6. A diferenza de significado que produce nas catro parellas de substantivos propostos a presenza ou ausencia do morfema de plural é a que se indica de seguido:
Auga - augas: auga é un líquido incoloro e inodoro en estado puro; utilízase a palabra en plural cando este líquido, debido aos seus constituíntes, posúe propiedades curativas e, por extensión, lugar ou establecemento onde se poden beber estas augas ou bañarse un nelas.
Baño - baños: baño fai referencia á acción e efecto de bañar ou bañarse ou ao cuarto de aseo; a forma de plural alude ao lugar onde se poden tomar baños de carácter medicinal, isto é, a un balneario.
Miolo - miolos: o miolo é a parte interior dunha cousa; os miolos aluden á masa encefálica.
Tempo - tempo: tempo é un continuo uniforme, que se divide para medilo en intervalos regulares naturais ou convencionais; tempos é unha referencia xenérica ao tempo que xa pasou.
7. De seguido ten os enunciados comparativos coa partícula ou partículas axeitadas a cada un:
A película foi menos divertida do que eu esperaba.
Eu son máis novo ca ti.
Hoxe quenta o sol máis ca/ que onte.
Aquel restaurante era tan caro como me dixeron.
Eu gaño menos soldo do que ti imaxinas.
Ninguén é tan simpática coma/ como Neves.
Xurxo é menos serio do que vós pensades.
10. A relación de adxectivos sinónimos é a que segue: lacónico– conciso; prolixo– extenso; mordaz– cáustico; elocuente– convincente; incomprensible– inintelixible; vulgar–prosaico e pomposo- ampuloso.
11. De seguido aparece a letra que identifica cada frase feita co seu significado:
E: dicir cousas inapropiadas sen vir a conto.
C: Non ser de todo sincero.
A: Falar con claridade.
D: Criticar duramente.
B: Non dicir nada.
F: Falar sen fundamento, só por dicir algo.
12. Das palabra graves que aparecen no exercicio levan acento as seguintes: mártir, débil, fórceps, alférez, túnel, tándem, tótem, clímax, tórax, carácter, inútil, móbil, Vítor, bíceps, López, líder e Estévez.
13. A relación palabra galega e étimo latino ou francés é a seguinte: polbo – polipu, gravata – cravat, harmonía – harmonia, móbil – mobile, avogado – advocatu, marabilla– mirabilia, pneumático – pneumaticu e varrer - varrere.
14. As palabras do texto son: esaxeración, sumo, caxemira, cuxa, deixaba, seda, groso,
esixente e obxectar.
13. A relación palabra galega e étimo latino ou francés é a seguinte: polbo – polipu, gravata – cravat, harmonía – harmonia, móbil – mobile, avogado – advocatu, marabilla– mirabilia, pneumático – pneumaticu e varrer - varrere.
14. As palabras do texto son: esaxeración, sumo, caxemira, cuxa, deixaba, seda, groso,
esixente e obxectar.
No hay comentarios:
Publicar un comentario