ADXECTIVOS EN GRAO COMPARATIVO, INDICANDO TODAS AS POSIBILIDADES
Estaba máis/menos/tan preto do que / como eu cría
Hoxe vai un día máis/menos/tan bo que o/ ca o /có/ como o /coma o de onte
Estaban máis/menos/tan preparados do que/ como nós pensábamos.
Come máis/menos/tanto ca/que/como/coma un boi
Este xornal ten má¡s/menos/tantas páxinas ca/que/como/coma ese
O Rubén era máis/menos/tan fedello ca/que/como/coma seu curmán
Miguel obtivo resultados máis/menos/tan bos do que/como pensaba,
Fai máis/menos/tanto caso ás amigas ca ós/que ós/coma ós/como ós pais

Indica a que adxectivo en grao positivo remite o superlativo culto
celebérrimo > célebre
crudelísimo > cruel
ilustrísimo > ilustre
libérrimo > libre
magnificentísimo > magnífico
misérrimo > mísero
nobilísimo > nobre
paupérrimo > pobre
pulquérrimo > pulcro
sacratísimo > sagrado
salubérrimo > salubre

Indica os superlativos sintéticos dos seguintes adxectivos:
1. alto
2. listo
3. fácil
4. mao
5. fiel
6. amábel
7. agradábel
8. pequeno
9. tolo
10. célebre
1. rico
2. baixo
3. bo
4. antigo
5. cruel
6. sabio
7. quente
8. difícil
9. acre
10. pobre
1. feo
2. libre
3. grande
4. vello
5. seguro
6. frío
7. cheo
8. nobre
9. mísero
10. pulcro

SOLUCIÓNS
altísimo
listísimo
facilísimo
malísimo/pésimo
fidelísimo
amabilísimo
agradabilísimo
pequenísimo/mínimo
tolísimo
célebérrimo
riquísimo
baixísimo
boísimo/óptimo
antiquísimo
crudelísimo
sapientísimo
quentísimo
dificilísimo
acérrimo
paupérrimo/pobrísimo
feísimo
libérrimo
grandísimo/máximo
vellísimo
segurísimo
friísimo
cheísimo
nobilísimo
misérrimo
pulquérrimo

Infinitivo conxugado

1. Conxuga os infinitivos sempre que poidas
   Xa está ben de perder (vós) o tempo dende o amencer.
   Non sodes quen de recadar todo o que vos estiven a dicir.
   Estiveches a piques de quebrar máis dun oso. En lugar de escorda-lo nortello, puideches perde-la vida.
   Esperei o tanguer das campás con vehemencia.
   Non hai siso: saír (nós) agora, para ter (nós) que volver axiña.
   De seguir os atallos atinxiréde-lo cumio.
   Podemos pasar pola rúa do progreso para ir de paso cas de Mariña.
   Ten a culpa o xuíz, pois non permitiu prender o ladrón.
   Marchamos deste marabilloso país que tan ben nos recibiu para volver ó noso.
   Sentinvos montar barullo ata ben entrada a noite.
   O tempo está cativo. Esta situación é mala de aturar.
   Debemos, inda que non queiras, marchar xa.
   Temos que irnos.
   Cómpre levar (vós) o meniño ó médico. p) Xa está ben de perder (vós) o tempo dende o amencer.
2. Conxuga os infinitivos sempre que poidas
   Era un milagre o chegar os seus pais tan cedo.
   Trouxeron rabada para facer (nós) unha caldeirada.
   É preferible estar tranquilos antes de sabe-los resultados.
   O xefe falou de empezar (vós) a traballar (vós) sen agardar por el.
   Luns non haberá reunións por non poder (el) chegar (el) con tempo.
   Se lles dis que é para Xoel hanche facer (elas) unha boa rebaixa.
   Iso pásache por andar (ti) facendo o parvo.
   Vinos chegar pola ponte de vagar.
   Debiades explicalo mellor.
   Xa me estrañou non concorrer os de Caldas ó partido.
   Sería mellor estudar (vós) máis para poder (vós) marchar (vós) deste centro canto antes.
   Convén argallar un plano todos nós.
   Unha cultura propia é a única base da que podemos partir para un coñecemento cabal da realidade, para poder (nós) xulgala.
   
   SOLUCIÓNS

1. Conxuga os infinitivos sempre que poidas
Xa está ben de perderdes o tempo dende o amencer.
Non sodes quen de recadardes todo o que vos estiven a dicir.
Estiveches a piques de quebrar máis dun oso. En lugar de escordares o (escordáre-lo) nortello, puideches perde-la vida.
Esperei o tanguer das campás con vehemencia.
Non hai siso: saírmos (nós) agora, para termos (nós) que volver axiña.
De seguirdes os atallos atinxiréde-lo cumio.
Podemos pasar pola rúa do progreso para irmos de paso cas de Mariña.
Ten a culpa o xuíz, pois non permitiu prender o ladrón.
Marchamos deste marabilloso país que tan ben nos recibiu para volvermos ó noso.
Sentinvos montar barullo ata ben entrada a noite.
O tempo está cativo. Esta situación é mala de aturar.
Debemos, inda que non queiras, marchar xa.
Temos que irnos.
Cómpre levardes (vós) o meniño ó médico.

2.Conxuga os infinitivos sempre que poidas
Era un milagre o chegaren os seus pais tan cedo.
Trouxeron rabada para facermos (nós) unha caldeirada.
É preferible estarmos tranquilos antes de sabermos os (sabérmo-los) resultados.
O xefe falou de empezardes (vós) a traballar (vós) sen agardardes por el.
Luns non haberá reunións por non poder (el) chegar (el) con tempo.
Se lles dis que é para Xoel hanche facer (elas) unha boa rebaixa.
Iso pásache por andares (ti) facendo o parvo.
Vinos chegar pola ponte de vagar.
Debiades explicalo mellor.
Xa me estrañou non concorreren os de Caldas ó partido.
Sería mellor estudardes (vós) máis para poderdes (vós) marchar (vós) deste centro canto antes.
Convén argallarmos un plano todos nós.
Unha cultura propia é a única base da que podemos partir para un coñecemento cabal da realidade, para podermos (nós) xulgala.

Infinitivo conxugado